18 definiții pentru hârșâitură

Explicative DEX

HÂRȘÂITURĂ, hârșâituri, s. f. 1. Tăietură însoțită de un zgomot caracteristic. 2. Hârșâit. [Pr.: -șâ-i-. – Var.: hârșcâitură, hârjâitură s. f.] – Hârșâi + suf. -tură.

HÂRȘÂITURĂ, hârșâituri, s. f. 1. Tăietură însoțită de un zgomot caracteristic. 2. Hârșâit. [Pr.: -șâ-i-. – Var.: hârșcâitură, hârjâitură s. f.] – Hârșâi + suf. -tură.

hârșâitură sf [At: DELAVRANCEA, S. 91 / V: ~rjâ~, ~șcâ~, ~șii~ / Pl: ~ri / E: hârșâi + -tură] 1 Hârșâire (1). 2 Scrijelire. 3-4 Hârșâire (3-4). 5 Istovire. 6 Stâlcire. 7 Tăietură însoțită de zgomot caracteristic. 8 Scârțâit1.

HÂRJÂITURĂ s. f. v. hârșâitură.

HÂRȘCÂITURĂ s. f. v. hârșâitură.

hârjâitură sf vz hârșâitură

hârjiitură sf vz hârșâitură

hârșcâitură sf vz hârșâitură

hârșiitură sf vz hârșâitură

irijâitură sf vz hârșiitură

HÂRJÂITURĂ s. f. V. hârșâitură.

HÂRȘCÂITURĂ s. f. V. hârșâitură.

HÎRJIITURĂ s. f. v. hîrșîitură.

HÎRJIITURĂ s. f. v. hîrșîitură.

HÎRȘÎITURĂ, hîrșîituri, s. f. 1. Tăietură (însoțită de un zgomot caracteristic). (Atestat în forma hîrjiitură) Dintr-o hîrjiitură [ferăstrăul] ți-ar fi curmat mijlocul. DELAVRANCEA, S. 91. 2. Tîrșîitură, hîrșcîitură. -Variantă: hîrjiitură s. f.

Ortografice DOOM

hârșâitură (desp. -șâ-i-) s. f., g.-d. art. hârșâiturii; pl. hârșâituri

hârșâitură (-șâ-i-) s. f., g.-d. art. hârșâiturii; pl. hârșâituri

hârșâitură s. f. (sil. -șâ-i-), g.-d. art. hârșâiturii; pl. hârșâituri

Sinonime

HÂRȘÂITURĂ s. v. hârșâit.

HÎRȘÎITURĂ s. hîrșîială, hîrșîire, hîrșîit, (prin Munt.) scîrjîială, scîrjîit, scîrjîitură. (~ pietrișului aleii sub picioare.)

Intrare: hârșâitură
hârșâitură substantiv feminin
  • silabație: hâr-șâ-i- info
substantiv feminin (F43)
Surse flexiune: DOOM 3
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hârșâitură
  • hârșâitura
plural
  • hârșâituri
  • hârșâiturile
genitiv-dativ singular
  • hârșâituri
  • hârșâiturii
plural
  • hârșâituri
  • hârșâiturilor
vocativ singular —
plural —
hârjiitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hârjiitură
  • hârjiitura
plural
  • hârjiituri
  • hârjiiturile
genitiv-dativ singular
  • hârjiituri
  • hârjiiturii
plural
  • hârjiituri
  • hârjiiturilor
vocativ singular —
plural —
hârșiitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hârșiitură
  • hârșiitura
plural
  • hârșiituri
  • hârșiiturile
genitiv-dativ singular
  • hârșiituri
  • hârșiiturii
plural
  • hârșiituri
  • hârșiiturilor
vocativ singular —
plural —
irijâitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • irijâitură
  • irijâitura
plural
  • irijâituri
  • irijâiturile
genitiv-dativ singular
  • irijâituri
  • irijâiturii
plural
  • irijâituri
  • irijâiturilor
vocativ singular —
plural —
hârșcâitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hârșcâitură
  • hârșcâitura
plural
  • hârșcâituri
  • hârșcâiturile
genitiv-dativ singular
  • hârșcâituri
  • hârșcâiturii
plural
  • hârșcâituri
  • hârșcâiturilor
vocativ singular —
plural —
hârjâitură substantiv feminin
substantiv feminin (F43)
nearticulat articulat
nominativ-acuzativ singular
  • hârjâitură
  • hârjâitura
plural
  • hârjâituri
  • hârjâiturile
genitiv-dativ singular
  • hârjâituri
  • hârjâiturii
plural
  • hârjâituri
  • hârjâiturilor
vocativ singular —
plural —
info
Aceste definiții sunt compilate de echipa dexonline. Definițiile originale se află pe fila definiții. Puteți reordona filele pe pagina de preferințe.
arată:

hârșâitură, hârșâiturisubstantiv feminin

  • 1. Tăietură însoțită de un zgomot caracteristic. DEX '09 DEX '98 DLRLC
    • format_quote Dintr-o hîrjiitură [fierăstrăul] ți-ar fi curmat mijlocul. DELAVRANCEA, S. 91. DLRLC
  • 2. Hârșcâitură, hârșâit, târșâitură. DEX '09 DEX '98 DLRLC
etimologie:
  • Hârșâi + -tură. DEX '98 DEX '09

info Lista completă de definiții se află pe fila definiții.